Niniejsze opracowanie odwołuje się do art. 127 ust. 3 p.u. . W art. 304-309 p.r. , które odnoszą się do bezskuteczności czynności dłużnika przed otwarciem postępowania restrukturyzacyjnego, nie zawarto odpowiednika tej regulacji.
Niniejsze opracowanie odwołuje się do art. 127 ust. 3 p.u. . W art. 304-309 p.r. , które odnoszą się do bezskuteczności czynności dłużnika przed otwarciem postępowania restrukturyzacyjnego, nie zawarto odpowiednika tej regulacji.
Gwarancja bankowa stanowi jeden z najbardziej efektywnych instrumentów zabezpieczających interesy wierzycieli w obrocie gospodarczym. W praktyce nierzadko występują sytuacje, w których wobec jej zleceniodawcy zostaje ogłoszona upadłość. Rodzi to pytanie o wpływ tego zdarzenia na skuteczność gwarancji bankowej oraz podstawy prawne i tryb dochodzenia przez bank roszczenia zwrotnego wobec upadłego zleceniodawcy.
W odniesieniu do stron umowy rachunku bankowego może zostać ogłoszona upadłość. Upadłość banku powoduje rozwiązanie tej umowy i konieczność dokonania wypłat przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny (art. 434 p.u.).
Rachunek bankowy (płatniczy) współcześnie w praktyce jest niezbędny do prowadzenia działalności gospodarczej. Ogłoszenie upadłości posiadacza zawsze wiąże się z pewnymi skutkami w stosunku prawnym, który wynika z zawartej umowy rachunku bankowego. Analizie tych skutków poświęcony jest niniejszy artykuł.
Cechą charakterystyczną systemu prawa cywilnego jest możliwość zastępstwa przy dokonywaniu czynności prawnych lub faktycznych. Istota zastępstwa znajduje odzwierciedlenie w prawie materialnym oraz procesowym.
Zgłoszenie wierzytelności jest podstawową czynnością, za pomocą której wierzyciel dąży do uwzględnienia przysługującej mu wierzytelności w toczącym się postępowaniu upadłościowym oraz do udziału w podziale środków uzyskanych z likwidacji masy upadłości bądź przewidzianych w ustalonym przez sąd planie spłaty wierzycieli.
Celem niniejszego opracowania jest analiza problematyki dopuszczalności oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości na podstawie art. 13 ust. 1 p.u. w sytuacji, gdy majątek dłużnika nie pozwala na zaspokojenie zobowiązań podatkowych powstałych po ogłoszeniu upadłości, zaliczanych do kategorii innych zobowiązań masy upadłości (art. 230 ust. 2 p.u.), mimo że środki te wystarczają na pokrycie kosztów samego […]
Postanowienie Sądu Najwyższego z 28 listopada 2024 r. (I CSK 2981/24)
Uchwała Sądu Najwyższego z 19 września 2024 r. (III CZP 5/24)
Wyrok Sądu Najwyższego z 24 maja 2024 r. (II CSKP 1961/22)
Trwają konsultacje udostępnionego przez Komisję Nadzoru Finansowego projektu rekomendacji dotyczących dystrybucji ubezpieczeń. Z uwagi na znaczenie sprzedaży dla funkcjonowania zakładów ubezpieczeń oraz wiele nowych zasad, warto szczegółowo zapoznać się z tym dokumentem. W niniejszym artykule ograniczę się do najważniejszych spostrzeżeń.
W drugiej części artykułu kontynuowana jest analiza odpowiedzialności odszkodowawczej dłużnika w odniesieniu do poszczególnych okresów, gdy zarządca w postępowaniu sanacyjnym odstąpił od umowy na podstawie art. 298 p.r. .
Współcześnie outsourcing jest powszechnie stosowaną techniką gospodarczą w działalności bankowej.
Glosa do wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 12 grudnia 2024 r. (C-118/23)
Postanowienie Sądu Najwyższego z 4 grudnia 2024 r. (II CSKP 2047/22)
Wyrok Sądu Najwyższego z 21 listopada 2024 r. (II CSKP 1964/22)
Wyrok Sądu Najwyższego z 28 marca 2024 r. (II CSKP 1605/22)
Stanowisko European Securities and Markets Authority z 26 lutego 2025 r.