Przegląd orzecznictwa sądów w przedmiocie dopuszczalności skorzystania przez bank z zarzutu zatrzymania w ramach umowy kredytu

Monitor Prawa Bankowego 2026/01 Styczeń

Skutki prawa zatrzymania w przypadku unieważnienia umowy o kredyt frankowy

Artykuł 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że: stoją one na przeszkodzie wykładni sądowej prawa krajowego, zgodnie z którą w kontekście stwierdzenia nieważności zawartej przez instytucję bankową z konsumentem umowy kredytu hipotecznego z uwagi na nieuczciwy charakter niektórych warunków tej umowy, powołanie się przez tę instytucję na prawo zatrzymania, prowadzi do uzależnienia przysługującej konsumentowi możliwości uzyskania przez niego zapłaty kwot, które zasądzono od wspomnianej instytucji ze względu na skutki restytucyjne wynikające ze stwierdzenia nieuczciwego charakteru tych warunków, od równoczesnego zaofiarowania przez rzeczonego konsumenta zwrotu albo zabezpieczenia zwrotu całości świadczenia otrzymanego od tej samej instytucji przez konsumenta na podstawie wspomnianej umowy, niezależnie od spłat dokonanych już w wykonaniu tej umowy.

Skład Sądu

STSUE O. Spineanu-Matei, (Prezes Izby),

STSUE S. Rodin (sprawozdawca),

STSUE L.S. Rossi,

Sędziowie IX Izby

STSUE A.M. Collins (rzecznik generalny),

STSUE A. Calot Escobar (sekretarz).

Synteza stanu faktycznego

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z 5.04.1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.U. 1993, L 95, s. 29). Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy W.N. a Santander Bankiem Polska S.A., instytucją bankową, w przedmiocie zwrotu kwot uiszczonych na rzecz (...)