Przedmiot ochrony w art. 171 ust. 1 prawa bankowego
Monitor Prawa Bankowego 2025/02 Luty
Wyrok Sądu Najwyższego z 19 marca 2024 r. (I KK 449/22)
Artykuł 171 ust. 1 p.b. chroni przed każdego rodzaju działalnością, niezależnie od przyjętej formy, która swym charakterem pozostaje zbliżona do działalności bankowej, aczkolwiek od strony faktycznej tego typu działalnością nie jest i nie posiada stosownego zezwolenia (względnie zezwoleń). Stąd dobrami prawnie chronionymi są tu wartości takie jak: stabilność systemu bankowego, jego bezpieczeństwo i wreszcie zwykłe zaufanie do niego.
A.K. został oskarżony o to, że:
I. w okresie od 11.2007 r. do 26.06.2012 r., na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, za pośrednictwem Biur Operacyjnych (…), pełniąc funkcję Dyrektora spółki F. uprawnionego do prowadzenia jej spraw, prowadził działalność polegającą na gromadzeniu środków pieniężnych innych osób fizycznych, obciążając je ryzykiem związanym z inwestowaniem, bez stosownego zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego, tj. o przestępstwo z art. 171 ust. 1 ustawy z 29.08.1997 r. – Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1646, ze zm., dalej: „p.b.”),
II. w okresie od 11.2007 r. do 26.06.2012 r. na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, za pośrednictwem Biur Operacyjnych (…), pełniąc funkcję Dyrektora spółki F. uprawnionego do prowadzenia jej spraw, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości pokrzywdzonych w łącznej liczbie 1716 klientów F., w łącznych kwotach nie mniejszych niż 94 600 741,77 PLN, 723 314,04 EUR, 65 015,93 GBP, 705 487,63 USD, 21 800 CHF, 50 000 CAD oraz 28 000 AUD, w ten sposób, że wprowadzał wymienionych w zarzucie inwestorów w błąd, zawierając z nimi, poprzez działającą na terenie (…) siatkę pośredników, tak zwane kontrakty lokacyjne, przedmiotem których było zarządzanie wpłaconym przez klientów kapitałem w walutach polskich oraz zagranicznych, w wyniku którego klienci mieli otrzymywać odsetki od wpłaconej kwoty wypracowane na podstawie zarządzania kapitałem, podczas gdy w rzeczywistości pieniądze wypłacane przez klientów nie były inwestowane zgodnie z umowami, lecz przeznaczane na ryzykowne przedsięwzięcia na rynku walutowym F., na nierentowne w perspektywie zarówno niemieckie, jak i polskie spółki, na prywatne potrzeby, a także wypłacane jako odsetki od zainwestowanego kapitału – klientom, którzy wcześniej zawarli umowy, lub też wypłacane klientom, którzy uprzednio sami je wpłacili – jako odsetki od zainwestowanego kapitału – tworząc tym samym strukturę tak zwanej piramidy finansowej i wprowadzając pokrzywdzonych w (...)