Kredyt walutowy

Monitor Prawa Bankowego 2025/09 Wrzesień

W przypadku kredytu dewizowego strony od początku świadome są swoich praw i obowiązków. Kredytobiorca musi zwrócić bankowi taką ilość środków w walucie obcej, którą uzyskał na podstawie umowy. Nie można w tym wypadku twierdzić, że kredytobiorca narażony jest na określone wahania kursowe, które zostały ukryte w niezrozumiałych klauzulach przeliczeniowych i które nie zostały mu przedstawione w transparentny sposób.

Sąd Okręgowy wyrokiem z 1.03.2021 r. oddalił powództwo R.G. i D.G. przeciwko Bankowi o zapłatę 499 479,97 zł z należnymi odsetkami. Wyrokiem z 29.03.2022 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację.

Sąd drugiej instancji ustalił, że powodowie nabyli w 2005 r. niezabudowaną nieruchomość, na której rozpoczęli budowę domu jednorodzinnego. Ze względu na to, że koszt inwestycji przerósł ich możliwości finansowe, 2.12.2006 r. podpisali z Bankiem 1 umowę kredytu hipotecznego nominowanego do CHF na 333 879,56 zł (…). W toku trwania inwestycji okazało się, że pozyskane środki nie pozwalają na jej dokończenie. W tych okolicznościach powodowie podjęli decyzję o uzyskaniu dalszego finansowania z kolejnego kredytu bankowego. W związku z tym 4.06.2008 r. zawarli z Bankiem umowę o kredyt dewizowy mieszkaniowy/inwestorski o numerze […].

W dniu 5.06.2008 r. powodowie złożyli Bankowi 1 wniosek o całkowitą spłatę kredytu nr […]. Dnia 11.06.2008 r. powodowie podpisali aneks nr 1 do umowy kredytu nr […]. W jego t (...)